logotype
คาถาธรรมบท ปกิณณกวรรคที่ ๒๑

๒๙๐.

มตฺตา สุขปริจฺจาคา, ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ,
จเช มตฺตาสุขํ ธีโร, สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขํ. (๒๑:)


ถ้าว่าปราชญ์พึงเห็นความสุขอันไพบูลย์

เพราะสละความสุขพอประมาณไซร้

เมื่อปราชญ์เห็นความสุขอันไพบูลย์

พึงสละความสุขพอประมาณเสีย.

๒๙๑.

ปรทุกฺขูปธาเนน, อตฺตโน สุขมิจฺฉติ,
เวรสํสคฺคสํสฏฺโฐ, เวรา โส น ปริมุจฺจติ. (๒๑:)

ผู้ใดปรารถนาความสุขเพื่อตน

ด้วยการเข้าไปตั้งความทุกข์ไว้ในผู้อื่น

ผู้นั้นระคนแล้วด้วยความเกี่ยวข้องด้วยเวร

ย่อมไม่พ้นไปจากเวร.

๒๙๒.

ยญฺหิ กิจฺจํ ตทปวิทฺธํ, อกิจฺจํ ปน กรียติ,
อุนฺนฬานํ ปมตฺตานํ, เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา. (๒๑:)

ภิกษุเหล่าใดละทิ้งกรรมที่ควรทำ

แต่กลับทำกรรมที่ไม่ควรทำ

อาสวะทั้งหลายย่อมเจริญแก่ภิกษุเหล่านั้น

ผู้มีมานะดังไม้อ้อยกขึ้นแล้ว ประมาทแล้ว.

๒๙๓.

เยสญฺจ สุสมารทฺธา, นิจฺจํ กายคตา สติ,
อกิจฺจนฺเต น เสวนฺติ, กิจฺเจ สาตจฺจการิโน,
สตานํ สมฺปชานานํ, อตฺถํ คจฺฉนฺติ อาสวา. (๒๑:)

ก็กายคตาสติอันภิกษุเหล่าใดปรารภด้วยดีเป็นนิตย์

ภิกษุเหล่านั้นผู้ทำความเพียรเป็นไปติดต่อในกรรมที่ควรทำ

ย่อมไม่ส้องเสพกรรมที่ไม่ควรทำ อาสวะทั้งหลายของภิกษุเหล่านั้น

ผู้มีสติสัมปชัญญะ ย่อมถึงความสิ้นไป.

๒๙๔.

มาตรํ ปิตรํ หนฺตฺวา, ราชาโน เทฺว จ ขตฺติเย,
รฏฺฐํ สานุจรํ หนฺตฺวา, อนีโฆ ยาติ พฺราหฺมโณ. (๒๑:)

พราหมณ์ฆ่ามารดาบิดาเสียได้

ฆ่าพระราชาผู้เป็นกษัตริย์ทั้งสองเสียได้

และฆ่าแว่นแคว้นพร้อมกับนายเสมียนเสียได้

ย่อมเป็นผู้ไม่มีทุกข์ไป.

๒๙๕.

มาตรํ ปิตรํ หนฺตฺวา, ราชาโน เทฺว จ โสตฺถิเย,
เวยฺยคฺฆปญฺจมํ หนฺตฺวา, อนีโฆ ยาติ พฺราหฺมโณ. (๒๑:)

พราหมณ์ฆ่ามารดาบิดาเสียได้

ฆ่าพระราชาผู้เป็นพราหมณ์ทั้งสองเสียได้

และฆ่านิวรณ์มีวิจิกิจฉานิวรณ์ดุจเสือโคร่งเป็น

ที่ ๕ เสียได้ ย่อมเป็นผู้ไม่มีทุกข์ไป.

๒๙๖.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, นิจฺจํ พุทฺธคตา สติ. (๒๑:)

สติของชนเหล่าใดไปแล้วในพระพุทธเจ้า

เป็นนิตย์ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๒๙๗.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, นิจฺจํ ธมฺมคตา สติ. (๒๑:)

สติของชนเหล่าใดไปแล้วในพระธรรม

เป็นนิตย์ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๒๙๘.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, นิจฺจํ สงฺฆคตา สติ. (๒๑:)

สติของชนเหล่าใดไปแล้วในพระสงฆ์

เป็นนิตย์ ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๒๙๙.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, นิจฺจํ กายคตา สติ. (๒๑:๑๐)

 

สติของชนเหล่าใดไปแล้วในกาย

เป็นนิตย์ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๓๐๐.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, อหึสาย รโต มโน. (๒๑:๑๑)

ใจของชนเหล่าใดยินดีแล้วในความ

ไม่เบียดเบียน ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๓๐๑.

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ, สทา โคตมสาวกา,
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ, ภาวนาย รโต มโน. (๒๑:๑๒)

ใจของชนเหล่าใดยินดีแล้ว

ในภาวนา ทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นสาวกของพระโคดม

ตื่นอยู่ ตื่นดีแล้วในกาลทุกเมื่อ.

๓๐๒.

ทุปฺปพฺพชฺชํ ทุรภิรมํ, ทุราวาสา ฆรา ทุกฺขา,
ทุกฺโข สมานสํวาโส, ทุกฺขานุปติตทฺธคู,
ตสฺมา น จทฺธคู สิยา, น จ ทุกฺขานุปติโต สิยา. (๒๑:๑๓)

การบวชที่ไม่ดี นำความยินดีมาให้ได้ยาก

การอยู่ครองเรือนไม่ดี นำความทุกข์มาให้

การอยู่ร่วมกับบุคคลผู้ไม่เสมอกัน นำความทุกข์มาให้

ชนผู้เดินทางไกลอันทุกข์ตกตามแล้ว เพราะเหตุนั้น บุคคล

ไม่พึงเดินทางไกลและไม่พึงเป็นผู้อันทุกข์ตกตามแล้ว.

๓๐๓.

สทฺโธ สีเลน สมฺปนฺโน, ยโสโภคสมปฺปิโต,
ยํ ยํ ปเทสํ ภชติ, ตตฺถ ตตฺเถว ปูชิโต. (๒๑:๑๔)

กุลบุตรผู้มีศรัทธา ถึงพร้อมแล้วด้วยศีล

เพรียบพร้อมแล้วด้วยยศและโภคะ

ไปถึงประเทศใดๆ เป็นผู้อันคนบูชาแล้วในประเทศนั้นๆ แล.

๓๐๔.

ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ, หิมวนฺโตว ปพฺพโต,
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ, รตฺติขิตฺตา ยถา สรา. (๒๑:๑๕)

สัตบุรุษย่อมปรากฏได้ในที่ไกล เหมือนภูเขาหิมวันต์

อสัตบุรุษแม้นั่งแล้วในที่นี้ก็ย่อมไม่ปรากฏ

เหมือนลูกศรที่บุคคลยิงไปแล้วในเวลากลางคืน ฉะนั้น.

๓๐๕.

เอกาสนํ เอกเสยฺยํ, เอโก จรมตนฺทิโต,
เอโก ทมยมตฺตานํ, วนนฺเต รมิโต สิยา. (๒๑:๑๖)

 

ปกิณฺณกวคฺโค เอกวีสติโม นิฏฺฐิโต.

ภิกษุพึงเสพการนั่งผู้เดียว การนอนผู้เดียว

ไม่เกียจคร้าน เที่ยวไปผู้เดียว

ฝึกหัดตนผู้เดียว พึงเป็นผู้ยินดีแล้วในที่สุดป่า.

จบปกิณณวรรคที่ ๒๑

 

img1
img2
img3

You Are here: Home บทสวดทำวัตรเช้า

Main Menu

ทำวัตรเช้า-วัดพระราม9

Print E-mail

ทำวัตรเช้า

. รตนตฺตยปูชา

อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ภควา,

พุทธํ ภควนฺตํ อภิวาเทมิ.

สฺวากฺขาโต ภควตา ธมฺโม,

ธมฺมํ นมสฺสามิ.

สุปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ,

สงฺฆํ นมามิ.

. ปุพฺพภาคนมการ

(หนฺท มยํ พุทฺธสฺส ภควโต ปุพฺพภาคนมการํ กโรม เส.)


นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.

. พุทฺธาภิถุติ

(หนฺท มยํ พุทฺธาภิถุตึ กโรม เส.)

โย โส ตถาคโต อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ,

วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน สุคโต โลกวิทู,

อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถิ,

สตฺถา เทวมนุสฺสานํ พุทฺโธ ภควา.


โย อิมํ โลกํ สเทวกํ สมารกํ สพฺรหฺมกํ,

สสฺสมณพฺราหฺมณึ ปชํ สเทวมนุสฺสํ,

สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา ปเวเทสิ.

โย ธมฺมํ เทเสสิ อาทิกลฺยาณํ,

มชฺเฌกลฺยาณํ ปริโยสานกลฺยาณํ,

สาตฺถํ สพฺยญฺชนํ เกวลปริปุณฺณํ,

ปริสุทฺธํ พฺรหฺมจริยํ ปกาเสสิ.

ตมหํ ภควนฺตํ อภิปูชยามิ.

ตมหํ ภควนฺตํ สิรสา นมามิ.

. ธมฺมาภิถุติ

(หนฺท มยํ ธมฺมาภิถุตึ กโรม เส.)

โย โส สฺวากฺขาโต ภควตา ธมฺโม,

สนฺทิฏฺฐิโก อกาลิโก,

เอหิปสฺสิโก โอปนายิโก,

ปจฺจตฺตํ เวทิตพฺโพ วิญฺญูหิ.


ตมหํ ธมฺมํ อภิปูชยามิ.

ตมหํ ธมฺมํ สิรสา นมามิ.


. สงฺฆาภิถุติ

(หนฺท มยํ สงฺฆาภิึุถุตึ กโรม เส.)

โย โส สุปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ,

อุชุปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ,

ายปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ,

สามีจิปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ,

ยทิทํ จตฺตาริ ปุริสยุคานิ อฏฺฐปุริสปุคฺคลา,

เอส ภควโต สาวกสงฺโฆ,

อาหุเนยฺโย ปาหุเนยฺโย,

ทกฺขิเณยฺโย อญฺชลิกรณีโย,

อนุตฺตรํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ โลกสฺส.


ตมหํ สงฺฆํ อภิปูชยามิ.

ตมหํ สงฺฆํ สิรสา นมามิ.

. รตนตฺตยปฺปณามคาถา

(หนฺท มยํ รตนตฺตยปฺปณามคาถาโย เจว สํเวคปริกิตฺตนปาฐญฺจ ภณาม เส.)

() พุทฺโธ สุสุทฺโธ กรุณามหณฺณโว,

โยจฺจนฺตสุทฺธพฺพรญาณโลจโน;

โลกสฺส ปาปูปกิเลสฆาตโก,

วนฺทามิ พุทฺธํ อหมาทเรน ตํ.

() ธมฺโม ปทีโป วิย ตสฺส สตฺถุโน,

โย มคฺคปากามตเภทภินฺนโก;

โลกุตฺตโร โย จ ตทตฺถทีปโน,

วนฺทามิ ธมฺมํ อหมาทเรน ตํ.

() สงฺโฆ สุเขตฺตาภฺยติเขตฺตสญฺญิโต,

โย ทิฏฺฐสนฺโต สุคตานุโพธโก;

โลลปฺปหีโน อริโย สุเมธโส,

วนฺทามิ สงฺฆํ อหมาทเรน ตํ.

() อิจฺเจวเมกนฺตภิปูชเนยฺยกํ,

วตฺถุตฺตยํ วนฺทยตาภิสงฺขตํ;

ปุญฺญํ มยา ยํ มม สพฺพุปทฺทวา,

มา โหนฺตุ เว ตสฺส ปภาวสิทฺธิยา.

(สํเวคปริกิตฺตนปาฐ)

อิธ ตถาคโต โลเก อุปนฺโน,

อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ,

ธมฺโม จ เทสิโต นิยฺยานิโก,

อุปสมิโก ปรินิพฺพานิโก,

สมฺโพธคามี สุคตปฺปเวทิโต.

มยนฺตํ ธมฺมํ สุตฺวา เอวํ ชานาม,

ชาติปิ ทุกฺขา,

ชราปิ ทุกฺขา,

มรณมฺปิ ทุกฺขํ,

โสก-ปริเทว-ทุกฺข-โทมนสฺสุ-ปายาสาปิ ทุกฺขา,

อปฺปิเยหิ สมฺปโยโค ทุกฺโข,

ปิเยหิ วิิปฺปโยโค ทุกฺโข,

ยมฺปิจฺฉํ น ลภติ ตมฺปิ ทุกฺขํ,

สงฺขิตฺเตน ปญฺจุปาทานกฺขนฺธา ทุกฺขา.

เสยฺยถีทํ,

รูปูปาทานกฺขนฺโธ,

เวทนูปาทานกฺขนฺโธ,

สญฺญูปาทานกฺขนฺโธ,

สงฺขารูปาทานกฺขนฺโธ,

วิญฺญาณูปาทานกฺขนฺโธ.

เยสํ ปริญฺญาย,

ธรมาโน โส ภควา,

เอวํ พหุลํ สาวเก วิเนติ,

เอวํ ภาคา จ ปนสฺส ภควโต,

สาวเกสุ อนุสาสนี พหุลา ปวตฺตติ.

รูปํ อนิจฺจํ,

เวทนา อนิจฺจา,

สญฺญา อนิจฺจา,

สงฺขารา อนิจฺจา,

วิญฺญาณํ อนิจฺจํ,

รูปํ อนตฺตา,

เวทนา อนตฺตา,

สญฺญา อนตฺตา,

สงฺขารา อนตฺตา,

วิญฺญาณํ อนตฺตา,

สพฺเพ สงฺขารา อนิจฺจา,

สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตาติ.


เต (ตา) มยํ โอติณฺณามฺห,

ชาติยา ชรามรเณน,

โสเกหิ ปริเทเวหิ ทุกฺเขหิ,

โทมนสฺเสหิ อุปายาเสหิ,

ทุกฺโขติณฺณา ทุกฺขปเรตา,

อปฺเปวนามิมสฺส เกวลสฺส,

ทุกฺขกฺขนฺธสฺส อนฺตกิริยา ปญฺญาเยถาติ.

(สำหรับพระภิกษุและสามเณร)

จิรปรินิพฺพุตมฺปิ ตํ ภควนฺตํ อุทฺทิสฺส,

อรหนฺตํ สมฺมาสมฺพุทฺธํ,

สทฺธา อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิตา,

ตสฺมึ ภควติ พฺรหฺมจริยํ จราม,

ภิกฺขูนํ สิกฺขาสาชีวสมาปนฺนา,

ตํ โน พฺรหฺมจริยํ อิมสฺส เกวลสฺส,

ทุกฺขกฺขนฺธสฺส อนฺตกิริยาย สํวตฺตตุ.

(ที่ขีดเส้นใต้ เฉพาะสำหรับพระภิกษุ)

(สำหรับอุบาสกและอุปาสิกา)

จิรปรินิพฺพุตมฺปิ ตํ ภควนฺตํ สรณํ คตา,

ธมฺมญฺจ สงฺฆญฺจ,

ตสฺส ภควโต สาสนํ ยถาสติ ยถาพลํ,

มนสิกโรม อนุปฏิปชฺขาม,

สา สา โน ปฏิปตฺติ,

อิมสฺส เกวลสฺส ทุกฺขกฺขนฺธสฺส,

อนฺตกิริยาย สํวตฺตตุ.

. ปตฺติทานคาถา

(หนฺท มยํ ปตฺติทานคาถาโย ภณาม เส.)

ยา เทวตา สนฺติ วิหารวาสินี,

ถูเป ฆเร โพธิฆเร ตหึ ตหึ,

ตา ธมฺมทาเนน ภวนฺตุ ปูชิตา,

โสตฺถึ กโรนฺเตธ วิหารมณฺฑเล.

เถรา จ มชฺฌา นวกา จ ภิกฺขโว,

สารามิกา ทานปตี อุปาสกา,

คามา จ เทสา นิคมา จ อิสฺสรา,

สปฺปาณภูตา สุขิตา ภวนฺตุ เต,

ชลาพุชา เยปิ จ อณฺฑสมฺภวา,

สํเสทชาตา อถโวปปาติกา,

นิยฺยานิกํ ธมฺมวรํ ปฏิจฺจ เต,

สพฺเพปิ ทุกฺขสฺส กโรนฺตุ สงฺขยํ.

ฐาตุ จิรํ สตํ ธมฺโม, ธมฺมทฺธรา จ ปุคฺคลา,

สงฺโฆ โหตุ สมคฺโค ว, อตฺถาย จ หิตาย จ.

อมฺเห รกฺขตุ สทฺธมฺโม, สพฺเพปิ ธมฺมจาริโน,

วุฑฺฒึ สมฺปาปุเณยฺยาม, ธมฺเม อริยปฺปเวทิเต.

ปสนฺนา โหนฺตุ สพฺเพปิ, ปาณิโน พุทฺธสาสเน,

สมฺมา ธารํ ปเวจฺฉนฺโต, กาเล เทโว ปวสฺสตุ,

วุฑฺฒิภาวาย สตฺตานํ, สมิทฺธํ เนตุ เมทนึ.

มาตา ปิตา จ อตฺรชํ, นิจฺจํ รกฺขนฺติ ปุตฺตกํ,

เอวํ ธมฺเมน ราชาโน, ปชํ รกฺขนฺตุ สพฺพทา.

จบทำวัตรเช้า

Share this post

Last Updated on Sunday, 15 July 2012 00:05